httpv://youtu.be/wIETAQzDMN0 …σαν ψέμματα! Υ.Γ. Αυτό το κλιπάκι το φύλαγα καιρό τώρα, όχι τώρα, αλλά από καιρό τώρα… τελοσπάντων… για το τρίψω στην μούρη μου, να μου το αφιερώσω και να το ‘φχαριστηθώ! Μπράβο τ’αγόρι μ’! Τα έπραξες έσβησες μια χαρά! Χρόνια σου πολλά! Και του χρόνου…
Πώς να γίνεις βασιλικότερος του Βασιλέως; Κι αυτή η λέξη… Πώς έγινε πάλι αυτό; Αυτή η λέξη έχει έρθει για να μείνει, για να στοιχειώσει, για να ρίξει λάδι στην φωτιά. Στριφογυρνάει στο κεφάλι κι όταν πρέπει, αλλά κι όταν δεν πρέπει… δεν είναι δίκαιο αυτό! Είναι πισωγύρισμα αυτό! Πώς να γίνεις βασιλικότερος του Βασιλέως; … Read moreΕπιθετικοτερότερα
httpv://youtu.be/kZnJSw2cNLc Μετά από 100 φορές που άκουσα το κομμάτι, αποφάσισα να το ακούσω άλλες τόσες! Πολύ πετυχημένη αποτύπωση της θλίψης σε νότες… για τους στίχους δεν έχω άποψη, τα γαλλικά μου είναι άθλια, αν εξαιρέσεις την προφορά. Αν δεν την εξαιρέσεις… καλά ακούγονται κι ας μην βγάζει κανείς νόημα. Όμως, τί σημασία έχει το νόημα; … Read moreΤόσες κι άλλες τόσες
httpv://youtu.be/zuQ6R0cbHCc Υ.Γ. Την πρώτη φορά που άφησα 13 άρθρα μέσα στον μήνα, δεν ήξερα. Τώρα ξέρω, όμως… τί χειρότερο μπορεί να συμβεί; Τελευταία Κυριακή λέω πάντα, και πάντα… το ξαναλέω!
Μια εικόνα… 1.000 λέξεις! Δυο εικόνες… 2.000 λέξεις! Μπράβο τ’αγόρι μ’… έμαθες να μετράς μέχρι το 2! Καιρός να μάθεις και να μιλάς σιγά σιγά! Σιγά, σιγά, όμως… μην το παρακάνεις!
httpv://youtu.be/1y7pGZKJ22c
Δεν είναι θέμα διάθεσης, ούτε εκπαίδευσης, άλλες φορές είναι δύσκολο κι άλλες πάλι εύκολο, όμως μπορώ να συνεχίσω κάτι, ακριβώς από το σημείο που το άφησα. Δεν ξέρω γιατί και πώς, όμως είναι σαν να μην έλειψα ούτε στιγμή! Λες και το κουβαλάω συνεχώς στο μυαλό μου, χωρίς να μου διαφεύγει η παραμικρή λεπτομέρεια, όσος … Read moreΓουέλκαμ σάμερ πάρτη(ν)
httpv://youtu.be/UaY7TwMBHuc “…και οι αναμνήσεις μπερδεύουν, καθώς ενισχύονται από την απουσία των αισθήσεων, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις και προσδοκίες. Τα παιχνίδια της μοίρας είναι -εξ’ορισμού- στημένα και φτιαγμένα μόνο για όσους τολμούν.”
“…κι όσο επικεντρώνομαι στην ουσία, τόσο χάνεται το νόημα. Τα κανάλια θα καταλήξουν σε αδιέξοδο και θα μυρίσει γρανίτης και πάλι. Μια Duvel σε μεγάλο ποτήρι κοιτώντας τους περαστικούς, δυο μάτια, λίγη πίκρα και κουδουνίσματα σε δρόμους με ζωντανές βιτρίνες. Πειρατές, μυρωδιές λογής λογής, έρημοι σταθμοί και βράδυα χωρίς άγχος… όλος ο χρόνος σε μια … Read moreAnd that’s the way the cookie crumbles
Φυσικός φωτισμός σε σκοτεινό δωμάτιο, ελάχιστα ρούχα, έντονα χρώματα, σιδερικά και άγριες διαθέσεις… Τί άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς; Υ.Γ. Χμμμ! Μπορεί κανείς να ζητήσει… δύο εικόνες!