Έχω ήδη ζεστάνει το μελάνι για το δεύτερο σημάδι και πριν προλάβουν να πέσουν οι υπογραφές, είμαι έτοιμος για το τρίτο. Θα τραβήξω από τα 19… κι ας χάσω! Υ.Γ. Τσιγγγάνα άσε τα χαρτιά και βάλε ένα χεράκι. Μα τί κάνεις; Δεν εννoούσα εκεί!!!
…τί νομίζατε!;;; Το post αυτό είναι πολύ μικρό και μπορώ να γράψω και δυο φορές, μπορώ να γράφω κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή… (Χμμμ! I’m sooo gonna pay for this!). Υ.Γ. Τί να μου πεις, τί να σου πω, συνέχεια βρίζω τον γιατρό και τα ρημάδια τα φεγγάρια, λες κι η ζωή είναι δυο … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Ανόητα φεγγάρια…
Νομίζω πως όταν οι καθημερινές πάψουν να είναι Σαββατοκύριακα και τα Σαββατοκύριακα γίνουν καθημερινές, τότε και μόνον τότε θα ηρεμήσω λιγάκι! Εχει πανσέληνο αύριο στις 18 μοίρες στους Διδύμους -όχι που δεν θα ήταν εκεί- και γίνεται ένας ψιλοχαμός! (Αμα το κατέχει κανείς επιστημονικά το αντικείμενο!!!). Η πανσέληνος η στερνή για το 2011 δεν σερβίρεται … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: hell yeah!!!
Στο κέντρο πάω γαμώ τον μπελά μου ή εναλλακτικά στην κορυφή ενός βουνού που δεν θα ακούγεται ούτε η ησυχία! Δεν μπορώ άλλους θορύβους, αρκούμαι σε εκλεπτισμένες γεύσεις και αρώματα, είμαι μετρίου αναστήματος, με θεληματικό πιρούνι και μ’αρέσει το ψητό κυδώνι με κανέλλα. Πώς; Βολεύει; Τέλεια!
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου και μόλις έρθει στην σωστή θερμοκρασία τον σβήνουμε κι αφήνουμε να κρυώσει. Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικαδία άλλες δύο φορές, με μεγαλύτερη θερμοκρασία χωρίς να βάλουμε ποτέ μέσα το φαγητό. Είναι λίγο μπερδεμένο και δεν ακούγεται καθόλου λογικό, κι αν είχα ένα λεπτάκι στην διάθεσή μου, θα μπορούσα ίσως … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: 1′
Όσο κι αν το ζορίζω, δεν καταφέρνω να αποσπάσω ούτε μια απλή πρόταση. Είναι καλό να ξέρεις πότε ολοκληρώνεται ένας κύκλος, κατανοώ -λοιπόν- και σταματώ να μουτζουρώνω τις φιλόξενες σελίδες αυτού του blog, που ποτέ του δεν ήταν αρκετό. Θα παραμείνει, βεβαίως-βεβαίως, ως καβάτζα-καβάτζα και θα περιπλανιέται στο ιντερνετικό σύμπαν, προσδοκώντας (“-ώντας”, είδες; Μαθαίνω.) να … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: say no more…
Υ.Γ. “Κάθε μέρα” με “για χρόνια” γωνία. Σήμερα είναι του Κυριάκου του οσίου του αναχωρητού, μεγάλη η χάρη του, κι ό’τι είναι να ΄ρθει θε να ΄ρθει, μηδέ θα προσπεράσει…
Προσπαθώντας να ακολουθήσω τα ένστικτά μου, αποτυγχάνω παταγωδώς και συνεχομένως, ακόμη κι αν δεν υπάρχει η λέξη. Τα σύννεφα ομορφαίνουν το τοπίο, το οποίο με την σειρά του ομορφαίνει την πόλη, από κάτω προς τα πάνω. Από κάτω ή από πάνω, βέβαια, δεν έχει τόση σημασία, φτάνει να υπάρχει πάθος! Μέσα στις επόμενες ημέρες θα … Read moreΑΥΝΠΙΕΣ: Περί ανέμων κι αδυνάτων (it’s complicated)
…δεν μ’ αγαπάς! Δεν με λυπάσαι καθόλου, όμως; – Όχι! – Ρητορική ήταν η ερώτηση, βλάκα! – Και τί γνωρίζεις εσύ απ’ αυτά; – Τίποτα! – Κι ούτε θα μάθεις ποτέ, να ‘σαι σίγουρος γι’ αφτό! – Δεν γράφεται με “φ” ξέρεις… – Το ξέρω! – Τότε; Γιατί το γράφεις έτσι; – Κι εσένα τί … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Το ξέρω…
httpv://www.youtube.com/watch?v=17SC2_N0Tkk&feature=related Έπεσαν οι πύργοι, πέφτουν τα οχυρά και πέφτω κι απ’ τα σύννεφα, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά κι ούτε μου πέφτει και λόγος. Το emendal στο κεφάλι έχει πάρει αέρα, οπότε δουλεύει σε αργούς ρυθμούς, δεν τελειώνει ποτέ και δεν υπάρχει και reset –πώς να σβήσεις τα κακώς κείμενα; “Καίω” τραγούδια και ψάχνω … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Αλλιωτικάτικες