Τα κλειδιά
httpv://youtu.be/N_eOtWT9kRQ
httpv://youtu.be/N_eOtWT9kRQ
httpv://youtu.be/GaChOg9zVzU Υ.Γ. Αυτά είναι!…
httpv://youtu.be/Qzeqgmh8Ufg Υ.Γ. Άντε πάλι!… Ένας ακόμη ίσκιος, το γονίδιο του γύπα σ’ εξέλιξη, καθημερινό “βαλσάμωμα” υπό τους ήχους της νύχτας και πρήξιμο των τύπων των… ήλων. Όλα τα υπόλοιπα έχουν σχεδόν σωθεί, το διάλλειμα θεωρείται επιβεβλημένο και το χάσιμο απαραίτητο…
httpv://www.youtube.com/watch?v=rVmLlCGh5og&list=FL8LOT5jlI3Hi3r8iyGVTi2w&feature=share&index=28 A time for us some day there’ll be When chains are torn by courage born of a love that’s free A time when dreams so long denied and flourish As we unveil the love we now must hide A time for us at last to see A life worthwhile for you and me And … Read morea time for us
…και εξαφανίζομαι! httpv://youtu.be/oNhBC3CTWZM edit: Εντελώς τυχαία έμελλε ν’ακούσω αυτό το τραγούδι σήμερα (πολλάκις), ώστε να ενώσει τα χθες με τ’ αύρια. Ελπίζω ν’ αποφύγω το 2 στα 2 κι οι Ρώσσοι θα μεριμνήσουν για τα υπόλοιπα. Αλίμονο!… Υ.Γ. Edit;;; Άλλο και τούτο πάλι!
httpv://youtu.be/yjUKAETwDKg Time is like a dream And now, for a time, you are mine Let’s hold fast to the dream That tastes and sparkles like wine Who knows (who knows) If it’s real Or just something we’re both dreaming of What seems like an interlude now Could be the beginning of love Loving you Is … Read moreInterlude
httpv://youtu.be/zHyq_AX35vA Υ.Γ. Σε τείχη της ντροπής, φθαρμένα από τον χρόνο, φυλάκιο χιλιοτραγουδισμένο, μες το ημίφως και τα φυλώματα των δέντρων, μπρούτζος και υφάσματα, κιθάρες που πονάνε, αλκοόλ κι ατμόσφαιρα γεμάτη δροσιά… κι έρωτα!
httpv://youtu.be/GNWCGw7lgKI
httpv://youtu.be/HVyL9Rdb574 Οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες τελικά και ο μετρητές δεν θα χωράνε σε λίγο στο blog. Renatus και παπαριές…! Τα πράγματα είναι τόσο απλά όσο φαίνονται ότι είναι και τόσο πολύπλοκα όσο δεν βάνει ο νούς κι ο λογισμός ενίοτε. Κι όπως λέει και μια γνωστή μαντ(αρ)ινάδα, “Φίμοτρο βάνει ο έρωτας στην λογική της σκέψης, … Read more“Καλά είμαστε…”
httpv://youtu.be/i_2TSIT_N78 Kομμάτι δοκιμασμένο στα εύκολα μα και στα δύσκολα! Έχω τόσες ερωτήσεις όσα και συμπεράσματα. Τόσα που… απειρίζουν και λαμπυρίζουν και γυρίζουν, όχι όμως πίσω… μόνο γύρω γύρω, για να ζαλίζουν, λες και χρειάζεται. Η σιωπή είναι τόσο δυνατή που τρυπάει τ’αφτιά…