hakuna ma(n)tata
Πονόσωμα ένα… πονόσωμα δύο… πονόσωμα τρία και το λουρί της γκαύλας. Φτού και βγαίνω, ξανά και ξανά και τελειωμό δεν έχω. Τα κρατούμενα επιβαρύνουν τα μελλούμενα και τα απαιτούμενα είναι δι(ς)φορούμενα. Πάντοτε(ς) έτσι ήταν και πάντοτε(ς) έτσι θα ‘ναι. Σαν τα δεκαοχτώ χιλιόμετρα -χωρίς καιρό- που φουρτουνιάζουν κάθε τόσο τις σκέψεις και λιγοστεύουν τις ανάσες … Read morehakuna ma(n)tata