Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

ΑΥΠΝΙΕΣ: Τέλος εποχής;

Απ’ ότι φαίνεται, τίποτα δεν άλλαξε, αλλά και τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το βάρος ήταν πάντα αβάσταχτο, ο χρόνος ποτέ δεν κυλούσε πιο γρήγορα, τα βράδια είναι το ίδιο ήσυχα και οι σκέψεις ολοένα και πιο σκοτεινές, όμως  οι αισθήσεις και τα αρώματα είναι πιο έντονα, η μουσική δεν μένει μόνο στα αυτιά και … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Τέλος εποχής;

ΑΥΠΝΙΕΣ: Στερνή μου γνώση…

…να σε είχα πρώτα! Τώρα, θα μπορούσα να πιάνω τον λαγό από τα κέρατα και τίποτα δεν θα ‘ταν μαύρο. Αλλά… κάνε με σοφό να σε κάνω πλούσιο! Πάντως, ευτυχώς τίποτα δεν κάηκε, εκτός από την γούνα μου, κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Εγώ εδώ, εσύ αλλού κι ο τρίτος παραπέρα. Το συμβόλαιο δεν … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Στερνή μου γνώση…

Μπήκε η άνοιξη…

Όπου να ‘ναι θα ανθίσουν τα λουλουδάκια και θα βγούνε οι μελισσούλες, οι οποίες θα πηδ.. ε.. θα πετάνε από λουλούδι σε λουλούδι και θα ρουφ… εννοώ θα πίνουν τους χυμ… δηλαδή το νέκταρ και…. τελοσπάντων, ας μην συνεχίσω.  

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες