Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

ΑΥΠΝΙΕΣ: Τα πάντα όλα

Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να βλέπω όνειρα πάλι. Παλιά όνειρα που τα έχω ξαναδεί, άλλα λιγότερες κι άλλα περισσότερες φορές! Ολόιδια όμως, σαν να μην πέρασε μια νύχτα. Ξυπνάω και κοιτάζω το ημερολόγιο, για να βεβαιώσω ότι δεν έχω ταξιδέψει στον χρόνο, λες και θα μπορούσα, τόσο ίδια! Λες και δεν μπορώ να ονειρευτώ … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Τα πάντα όλα

ΑΥΠΝΙΕΣ: Φτου και βγαίνω;

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ + 2 Οταν επιβεβαιώνονται πράγματα που γνωρίζεις, αλλά δεν  μπορείς εύκολα να τα δεχτείς, τότε δεν μπορείς να καταλογίσεις υπαιτιότητα ούτε στην πανσέληνο, ούτε στον ουρανό με τ’ άστρα.  Είναι απλώς πράγματα που πρέπει να τα αποδεχθείς, ίσως να κρυφτείς και σίγουρα να σωπάσεις. Μόλις το κάνεις, μετανοιώνεις γιατί ξέρεις καλά ότι υπάρχουν επιλογές … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Φτου και βγαίνω;

ΑΥΠΝΙΕΣ: Με το ζόρι

Τα σημάδια είμαι εμφανή πλέον, μετά από τόσο καιρό, και δεν χρειάζονται ούτε ανάλυση ούτε επεξήγηση. Αν κάνω πως δεν τα βλέπω και μιλήσω, η απάντηση θα με χαλάσει. Διαλέγω την σιωπή που μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά με καλύτερες επιπτώσεις στην διάθεσή μου. Οταν δεν περιμένεις τίποτα, το παραμικρό μπορεί να σου … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Με το ζόρι

‘Εσπασα, δεν άντεξα…

Με μάγεψε με την πρώτη ματιά, αν και το σκέφτηκα πολύ πριν πάρω την απόφαση. Δεν το μετάνοιωσα ποτέ, όμως, ούτε στιγμή. Πέρασα υπέροχα μαζί της και μου έδωσε πάρα πολλά. Πανέμορφα ταξίδια, εξόδους, βόλτες, πήγαμε για φαγητό, για μπάνιο στην θάλασσα, για ποτά, για ξενύχτια… και τί δεν ζήσαμε μαζί, είτε μόνοι, είτε με … Read more‘Εσπασα, δεν άντεξα…

Δεν είσαι πουθενά

“Σε ψάχνω στα γεμάτα από γόπες τασάκια, στα θολωμένα τζάμια των αυτοκινήτων, στους παγωμένους δρόμους της πόλης, στα άδεια σφηνοπότηρα, στο μέρος που σε γνώρισα, στο βουητό του τηλεφώνου σου, στην άδεια μου αγκαλιά, στα δάκρυά μου και στο θολωμένο μου μυαλό, αλλά δεν είσαι πουθενά…και μου λείπεις!” -Άγνωστος Υ.Γ. Κούλαρε αδελφέ! Με ρέγουλα την … Read moreΔεν είσαι πουθενά

Το βαπόρι απ’την Περσία…

…ακόμη αγνοείται! Που και που πιάνει λιμάνι, μα κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ κι είναι η ζωή του καθενός θάλασσα δίχως άκρη. Λένε ότι ο πόνος είναι αυτός που γεννάει ωραία τραγούδια κι όχι η ευτυχία, κι αυτό είναι γεγονός. Ολα τα αβάσταχτα κυλάνε από τα μάτια και γίνονται νότες και στίχοι … Read moreΤο βαπόρι απ’την Περσία…

DaimX: Η αλήθεια είναι πως…

… είμαι ανοιχτό βιβλίο, πλέον, και μπορείς να διαβάσεις τα πάντα, αν καταφέρεις να βάλεις σε μια σειρά τις μπερδεμένες σελίδες. Μόλις το κάνεις, πες μου το τeλος… P.S. Με δεδομένο το επίπεδο δυσκολίας του password, από το μηδέν εώς το δέκα, πώς θα βαθμολογούσατε την ασφάλeια αυτού του blog;

Μιλάς με γρίφους δάσκαλε!

Τα μπαχάρια χαϊδολογούν την υπόφυση, καθαρίζουν το μυαλό και αλλάζει η θερμοκρασία των χρωμάτων. Νοκάουτ στην μοίρα που αντιστέκεται, στην μοίρα που επιμένει, κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγ…  ωχ! Ο Νιόνιος τί γυρεύει στο άρθρο μου; Μιλάς με γρίφους δάσκαλε! Οσες πόρτες κι αν ανοίξεις θα βρεις πίσω τους … Read moreΜιλάς με γρίφους δάσκαλε!

ΑΥΠΝΙΕΣ: Ετσι κι αλλιώς…

… κανένα blog δεν είναι αρκετό! Οταν δεν ξέρεις που θέλεις να πας, όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσεις θα σε βγάλει εκεί, λένε, κι αυτό είναι γεγονός. Χωρίς στόχους και χωρίς πορεία δενέχει νόημα να πορεύεσαι, δεν έχει νόημα και να περιμένεις. Πολύ κρύο, μέσα κι έξω, πολλές εκκρεμότητες, πολλά νεύρα, πολλά όλα. Σχεδόν όλα … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Ετσι κι αλλιώς…

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες