Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

ΑΥΠΝΙΕΣ: Εώς τις 04:12

Από τις λίγες πραγματικές τον τελευταίο καιρό, τουλάχιστον μέχρι να περάσει αυτή η φάση. Οι λόγοι ποικίλουν αυτήν την φορά και είναι διαφορετικοί, οι παλιοί έφυγαν, πήγαν αλλού. Λίγο οι ανησυχίες μου,  λίγο οι “ανησυχίες” μου, αρκετός προβληματισμός, ήμουν σίγουρα απροετοίμαστος, ίσως και λίγος, όμως με ξεκάθαρα τοπία μπροστά μου, και πολύ βοήθεια…. ευτυχώς! Αυτό … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Εώς τις 04:12

ΑΥΠΝΙΕΣ: Τέλος εποχής;

Απ’ ότι φαίνεται, τίποτα δεν άλλαξε, αλλά και τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το βάρος ήταν πάντα αβάσταχτο, ο χρόνος ποτέ δεν κυλούσε πιο γρήγορα, τα βράδια είναι το ίδιο ήσυχα και οι σκέψεις ολοένα και πιο σκοτεινές, όμως  οι αισθήσεις και τα αρώματα είναι πιο έντονα, η μουσική δεν μένει μόνο στα αυτιά και … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Τέλος εποχής;

ΑΥΠΝΙΕΣ: Στερνή μου γνώση…

…να σε είχα πρώτα! Τώρα, θα μπορούσα να πιάνω τον λαγό από τα κέρατα και τίποτα δεν θα ‘ταν μαύρο. Αλλά… κάνε με σοφό να σε κάνω πλούσιο! Πάντως, ευτυχώς τίποτα δεν κάηκε, εκτός από την γούνα μου, κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Εγώ εδώ, εσύ αλλού κι ο τρίτος παραπέρα. Το συμβόλαιο δεν … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Στερνή μου γνώση…

ΑΥΠΝΙΕΣ: Φλυαρίες

httpv://www.youtube.com/watch?v=cJLUW9nz6JU Άλλη μια νύχτα στα ρηχά του μυαλού μου να ψαρεύω φάλαινες, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα ξημερώσει γρηγορότερα. Η ζωή είναι πολύ μικρή από μόνη της, κι όταν γεμίζει με  τύψεις και ενοχές γίνεται ακόμη μικρότερη.

ΑΥΠΝΙΕΣ: Φλυαρίες

httpv://www.youtube.com/watch?v=cJLUW9nz6JU Άλλη μια νύχτα στα ρηχά του μυαλού μου να ψαρεύω φάλαινες, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα ξημερώσει γρηγορότερα. Η ζωή είναι πολύ μικρή από μόνη της, κι όταν γεμίζει με  τύψεις και ενοχές γίνεται ακόμη μικρότερη.

ΑΥΠΝΙΕΣ: No more

Τις τελευταίες ημέρες είμαι κάπως… δεν ξέρω. Θεωρώ ότι έχω προδώσει λιγάκι αυτό το blog, γιατί… ξέρεις… οι ώρες που κοιμάμαι… και δεν είναι μόνο αυτό, κι η διάθεσή μου είναι λιγάκι… ξέρεις… όχι όπως ήταν, έχει ήλιο παντού. Κι όχι ότι έχει αλλάξει κάτι, όχι… δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό! Ούτε σεισμοί προβλέπονται, να … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: No more

ΑΥΠΝΙΕΣ: Κωλόκαιρος…

…μέσα κι έξω. Δεν υπάρχει γιατρειά εις τους αιώνες των αιώνων. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, τρώμε το ίδιο παραμύθι κάθε φορά και δεν διορθωνόμαστε με τίποτα! Τελικά όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, και δεν είναι τυχαίο!

ΑΥΠΝΙΕΣ: Κωλόκαιρος…

…μέσα κι έξω. Δεν υπάρχει γιατρειά εις τους αιώνες των αιώνων. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, τρώμε το ίδιο παραμύθι κάθε φορά και δεν διορθωνόμαστε με τίποτα! Τελικά όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, και δεν είναι τυχαίο!

ΑΥΠΝΙΕΣ: Οικειότητες

Πώς να διαχειριστείς αυτό που δεν μπορείς να ελέγξεις και πώς να ελέγξεις αυτό που δεν μπορείς να διαχειριστείς; Ποιό είναι το μέτρο και ποιά τα όρια; Πόσο μπροστά και πόσο πίσω να κάνεις όταν διαπραγματεύεσαι την ευτυχία σου; Η μόνη αλήθεια στην οποία μπορείς να υπολογίζεις και να βασίζεσαι είναι ο χρόνος που κυλάει. … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Οικειότητες

ΑΥΠΝΙΕΣ: Στ’ ανοιχτά

Οι άγκυρες λύθηκαν και χάθηκαν στην άβυσσο, ενώ βρίσκομαι πολύ μακρυά από το λιμάνι πια. Χωρίς κουπιά, χωρίς χάρτες, ελπίζω σε άπνοια και καθαρό ουρανό, μήπως και βρω τον προσανατολισμό μου και τον προορισμό μου. Οι ειδικοί, λένε ότι είναι δύσκολο να χαράξεις πορεία μετά από μια μεγάλη τρικυμία, αλλά τί ξέρουν αυτοί; Η αρχή … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Στ’ ανοιχτά

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες